جلوگیری از دلهره و تشویش در کودک

جلوگیری از دلهره و تشویش در کودک

در سرشت انسان، دلهره و تشویش یکی از انگیزه های طبیعی است؛ لکن اگر این احساس از حد متعارف تجاوز کند، موجب حملات ترس و وحشت گشته و به دلهره شدید و وسواس انجامیده و چه بسا حالات شدید افسردگی روانی نیز مزید بر علت گشته و انسان را از برنامه و کارهای روزمره باز دارد.
شدت و ضعف تشویش و نگرانی خاطر در افراد نسبت به صفات خلقی و فطری آن ها متفاوت است. واکنش انسان ها به حوادث زندگی روزانه و سازگاری و تجانس پذیری آن ها از دگرگونیهای زود گذر محیط زندگی نیز بیشتر به خصوصیات فطری و خلقی آن ها مربوط می شود.

جلوگیری از دلهره و تشویش در کودک

جلوگیری از دلهره و تشویش در کودک

از دوران طفولیت و شیر خوارگی تا دوران نوجوانی و جوانی نوع دلهره تشویش و دلایل و انگیزه آن متفاوت است؛ مثلا در اطفال شیر خوار و کودکان نوپا، دوری و یا ترس دوری از پدر و مادر و جدایی از محیط آشنای خانه و یا برخورد با افراد نا آشنا موجب ترس و نگرانی گشته و از گریه ساده گرفته تا واکنش های دیگری مانند کم اشتهایی یا بی اشتهایی، بد خوابی و بی خوابی منجر می گردد.
ترس از جدایی که موجب تشویش و نگرانی این کودکان می گردد، طبیعی و قابل پیش بینی است. چون هنوز کودک درک نمی کند این دوری از والدین و یا محیط آشنای زندگی، گذران بوده و عامل جدایی همیشگی نیست. با رشد و نمو و گذشت زمان ، کودک احساس شخصیت لازم را برای درک این نکته کسب نموده و حس اعتماد و اطمینان در او جلب خواهد شد.

جلوگیری از دلهره و تشویش در کودک

جلوگیری از دلهره و تشویش در کودک

دنیای کودک باید سرشار از نشاط و سرزندگی باشد ، ولی متاسفانه بعضی از خانواده‌ها چنان محیط متشنج و دلهره‌ آوری برای کودکان خود فراهم می‌کنند که آن‌ها از همان ابتدای کودکی دچار تشویش و نگرانی می‌شوند . این گروه از کودکان هنگام روبه‌رو شدن با مسایل گوناگون دچار افکار منفی و فاجعه‌آمیزی می‌شوند که مانع از رفتارهای سالم و عادی آنان می‌گردد . نگرانی ، عامل بازدارنده‌ای است که قوه‌ی خلاقیت را از کودک می‌گیرد ؛ به‌طوری که توان شرکت در فعالیت‌های جدید و مبتکرانه را از دست می‌دهد و در تعامل با دیگران دچار شکست می‌شود

هیچکس حتی بچه‌ها از نگرانی و تشویش در امان نیستند. بنابراین لازم است والدین به کودک کمک کنند تا به طریقی سالم با نگرانی‌هایش روبرو شود. برای صحبت کردن با کودکتان در مورد چیزهایی که نگرانش می‌کند، وقت بگذارید.

با دقت به آنچه کودکتان می‌گوید گوش دهید و به او توضیح دهید که حرف‌هایش را می‌فهمید و به آن توجه دارید. در برابر آنچه او را آزار می‌دهد،به او اطمینان دهید و او آرام کنید. به کودکتان کمک کنید تا راه‌حلی برای این مشکل پیدا کند، اما سعی نکنید که خودتان کل مشکل را حل و فصل کنید.

به کود‌کتان کمک کنید تا از دور به مسائل نگاه کند و توضیح دهید که این مشکلات اغلب موقتی هستند. با یک الگوی خوب برای کودک بودن، عملا به او نشان دهید چگونه به نگرانی‌هایش واکنش درست نشان دهد.

نشریه اینترنتی زندگی کودکان


پاسخ دهید