آشنایی با بیماری عصبی اوتیسم در کودک

آشنایی با بیماری عصبی اوتیسم در کودک

علائم اوتیسم در افراد مختلف دارای شدت و ضعف گوناگونی است و در برخی افراد مبتلا، علائم بسیار بارزتر از دیگران است.

به طور کلی علایق، فعالیت‌ها و رفتارهای تکراری در کودکان مبتلا به اوتیسم دیده می‌شوند. برای فرد اوتیستیک مشکل است که با دیگران بنشیند و صحبت کند یا اظهارنظر کند.

روی پنجه پا راه می رود و با وجود عبور از سه سالگی، زبان باز نمی کند. پدر و مادر نگران، تصور می کنند ناشنوایی دلیل زبان بسته بودن کودک شان است اما تست های شنوایی سنجی می گوید گوش های کودک سالم است. رفتارهای تکراری اش با بزرگ تر شدن او بیشتر به چشم می آید؛ توی چشم کسی نگاه نمی کند، اسمش را نمی گوید و گاهی خودزنی می کند.

درمان اوتیسم در کودک

درمان اوتیسم در کودک

این نشانه ها که بعد از عبور از سه سالگی هر روز بیشتر از قبل خود را نشان می دهد، با وجود انکار های اولیه والدین خبر از ابتلای کودک به یک بیماری عصبی به نام اوتیسم دارد؛ بیماری که کودک را با اجتماع بیگانه می کند و در صورت شدید بودنش، امکان سازگار شدن او حتی با اعضای خانواده را هم پایین می آورد.

محققان تا چند سال پیش می گفتند ژن ها اصلی ترین دلیل ابتلا به اوتیسم هستند اما در بررسی که به تازگی روی هفت و نیم میلیون کودک در پنج کشور انجام شده است، محققان دلایل دیگری را هم برای اوتیسمی شدن کودکان اثبات کرده اند؛ دلایلی که در ادامه آنها را با شما در میان می گذاریم.

پدرهای مسن
شما هم شنیده بودید که خطری سلامت فرزندان پدرهای مسن را تهدید نمی کند؟ محققان در یکی از بزرگ ترین بررسی هایی که تاکنون در مورد دلایل ابتلای کودکان به اوتیسم صورت گرفته، این ادعای قدیمی را رد کرده اند. به باور پژوهشگران، گرچه پیر بودن پدر به اندازه بالا بودن سن مادر در سلامت فرزندان تاثیر ندارد اما بیماری اوتیسم از جمله اختلالاتی است که پیر بودن اسپرم های پدر می تواند خطر ابتلا به آن را بیشتر کند. به باور محققان، فرزند مردهایی که بعد از ۵۰ سالگی پدر می شوند به احتمال ۶۶ درصد بیشتر از کودکانی   که پدرشان در دهه ۲۰  زندگی شان و ۲۸درصد بیشتر از بچه هایی کهپدرشان در دهه ۴۰  پدر شدند، به بیماری اوتیسم مبتلا می شوند. به عقیده محققان، مردهایی که بعد از ۵۰سالگی پدر می شوند، سلامت فرزند آینده شان را به خطری جدی می اندازند چراکه جهش های ژنتیکی که در اسپرم مردان اتفاق می افتد، خطر ابتلای کودکان به اوتیسم را در آینده افزایش می دهد.

مادران مسموم
قرار داشتن مادران در معرض سموم شیمیایی تنها خطر  ابتلای فرزندشان به آلرژی و مشکلات ریوی را بالا نمی برد. در یک بررسی دیگر محققان به این نتیجه رسیدند زنانی که هنگام بارداری در معرض یا در نزدیکی سموم یا کودهای شیمیایی قرار دارند یا در مزارعی که از این سموم استفاده می کنند، کار یا زندگی می کنند به احتمال بیشتری فر******** اوتیسمی به دنیا می آورند. با توجه به نتایج پژوهش ها، احتمال اینکه کودک این مادران به اوتیسم مبتلا شود، دوسوم بیشتر از فرزند مادرانی است که در دوره بارداری در معرض این سموم قرار نداشته اند.
خطر اوتیسمی شدن تنها فرزند مادرانی که با کود شیمیایی در ارتباط بوده اند را تهدید نمی کند بلکه کودکانی که در شکم مادر خود یا در دو سال اول زندگی، درمعرض دو ماده سمی موجود در هوا به نام های «استایرن» و «کروم» قرار می گیرند به احتمال بیشتری به اوتیسم مبتلا می شوند. دلیل این اتفاق از نظر محققان تماس نوزاد با مقادیر بالای کروم (یک نوع فلز سنگین) در دوران جنینی و سال های اول زندگی است. بررسی ها نشان می دهد نفس کشیدن مادر در دوران بارداری و کودک در سال های ابتدای زندگی در هوای آلوده، خطر ابتلای کودک به اوتیسم را تا ۶۵ درصد افزایش می دهد. گذشته از این، به باور محققان قرار گرفتن مادر باردار در معرض دود خودروها و گازهای کارخانه ای، خطر ابتلا به اختلالات تکامل سیستم عصبی را تا دو برابر زیاد می کند.

درمان اوتیسم در کودک

درمان اوتیسم در کودک

مادران نوجوان
ناپختگی و بی دست و پایی تنها اتهامی نیست که به مادران نوجوان وارد است. از نظر محققان برخی بیماری هایی که از ابتدای تولد با فرزند همراه است هم می تواند حاصل کم سن بودن مادر باشد. درست است که بالا بودن سن مادر، سلامت فرزندش را از زمان تولد تا پایان زندگی اش به خطر می اندازد اما محققان می گویند مادرانی که بیش از اندازه کم سن و سال هستند هم نمی توانند بچه های سالمی را به دنیا بیاورند. از نظر آنها مادران نوجوان ۱۸درصد بیشتر از دیگر زنان احتمال دارد که کودکیاوتیسمی به دنیا بیاورند.
گذشته از این، بالا رفتن سن مادر از ۴۰ سال هم خطر اوتیسمی شدن کودکش را تا ۱۵ درصد افزایش می دهد. محققان هنوز دلیل اصلی این اتفاق را نمی دانند اما میان کم سن یا میانسال بودن مادر و اوتیسمی شدن کودکش ارتباط پیدا کرده اند.
پس اگر شما هم در چنین شرایطی صاحب فرزند شده اید و مشاوره ژنتیک را هم پشت سر نگذاشته اید، با کمک متخصصکودکان این احتمال را بررسی کنید.
نکند دیر بفهمید!
شاید در دوره نوزادی و نوپایی، والدین بچه های اوتیسمی نتوانند میان فرزند خود و کودکان سالم تفاوتی پیدا کنند اما بچه هایاوتیسمی دچار نوعی معلولیت ذهنی هستند که معمولا در سه سال اول زندگی خود را نشان نمی دهد. آنها به خاطر ابتلا به این اختلال عصبی، نمی توانند مثل کودکان دیگر ارتباط برقرار کنند و بسته به درجه بیماری شان در تفکر، مهارت های اجتماعی و به کار گیری زبان هم دچار مشکل  هستند.

برگه آزمایش چه می گوید؟
کمبود آهن و کم خونی در دوران بارداری ۴۰ تا ۵۰ درصد زنان و کودکان آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. به نوشته مدیکال نیوز تودی از آنجا که آهن برای تکامل اولیه مغز حیاتی است، کمبود آن می تواند خطر اوتیسمی شدن کودک را تا پنج برابر بالا ببرد. گذشته از این، مادران دیابتی هم احتمال دارد فرزندی اوتیسمی به دنیا بیاورند. به باور محققان فرزند زنانی که ازهفته ۲۶ بارداری به بعد به دیابت بارداری دچار می شوند، ۶۳ درصد بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به بیماری اوتیسم قرار می گیرد.

خانواده های اوتیسمی
۱۰ درصد اختلالات اوتیسمی در افراد یک خانواده دیده می شود و به همین دلیل زنانی که یک فرزند اوتیسمی به دنیا می آورند نمی توانند نسبت به مبتلا نشدن فرزندان بعدی به این بیماری مطمئن باشند. بیماران اوتیسمی اغلب جهش های ژنی دارند که باعث بیمار شدن شان می شود. از آنجا که ژن هایی که در دختران مبتلا به اوتیسم جهش پیدا می کند، نسبت به ژن پسرها، در مغز بسیار فعال تر است، خانم های مبتلا علائم شدید تری را نشان می دهند؛ البته به طور کلی این اختلال در میان پسرها شایع تر است.
برخی بررسی ها می گویند احتمال به ارث رسیدن اوتیسم از خانواده مادری بیشتر از خانواده پدری است اما در هر حال محققان شکی ندارند که ژن ها یکی از اصلی ترین دلایل اوتیسمی شدن کودکان است و ۹۰ درصد قربانیان این بیماری به دلایل ژنتیکی به آن دچار شده اند. اغلب افراد تصور می کنند بیماری اوتیسم قابل پیش بینی نیست اما پزشکان بر این باورند که با مشاوره ژنتیک پیش از بارداری تا اندازه زیادی می توان احتمال اوتیسمی شدن کودک در آینده را پیش بینی کرد؛ البته آنها هنوز هم تاکید می کنند که نمی توان خطر ابتلای کودک به اوتیسم را صددرصد پیش بینی کرد.

زوج های با اختلاف سنی بالا
یافته های عجیب و غریب محققان ممکن است شما را متعجب کند. اختلاف سنی همسران هم در سالم بودن یا اوتیسمی شدن فرزندان شان تاثیرگذار است. به باور محققان، والدینی که اختلاف سنی زیادی با هم دارند، بیشتر احتمال دارد که فرزندی اوتیسمی به دنیا بیاورند. گذشته از این، بررسی ها نشان می دهد والدینی که هر دو سن و سالی از آنها گذشته است هم به احتمال بیشتری صاحب فرزندی اوتیسمی می شوند.
پدرانی که بین ۳۵ تا ۴۴ سالگی قرار دارند، اگر همسرشان ۱۰ سال از خودشان جوان تر باشد، ممکن است صاحب کودکی اوتیسمی شوند؛ البته مادرانی  هم که در دهه ۳۰ زندگی شان قرار دارند، اگر همسرشان ۱۰ سال یا بیشتر از خودشان کوچک تر باشد، احتمال دارد که کودکی اوتیسمی به دنیا بیاورند.

نشریه اینترنتی زندگی کودکان


پاسخ دهید