انواع تشنجات در کودک

انواع تشنجات در کودک

تشنج در کودکان به چند دسته طبقه‌بندی می‌شود که از میان آنها تب و تشنج از همه شایع‌تر و خوش‌خیم‌تر است و معمولا در سنین شش ماه تا پنج سال رخ می‌دهد. هنگام تشنج ابتدا اندام کودک حالت کشیده و سفت می‌شود، چشم‌ها رو به بالا می‌رود و سفیدی چشم نمایان می‌شود. ترشحات کف آلود ممکن است از دهان خارج شده و فک بیمار قفل شود، سپس اندام ها دچار لرزش و حرکات پرشی می شود.

بیمار ممکن است دچار بی اختیاری ادرار شود. مدت این تشنج کمتر از ۱۵ دقیقه است، ولی گاهی طولانی می شود و به اقدامات مهمی نیاز دارد. حدود دو تا پنج درصد کودکانی که از نظر سیستم عصبی سالم هستند دست کم برای یک بار تب و تشنج را تجربه می کنند.

انواع تشنجات

انواع تشنجات

یک تشنج ساده که کمتر از ۱۵ دقیقه طول بکشد و در یک روز، دو بار تکرار نشود خطر مرگ و میر ندارد ولی اگر تشنج مکرر و طولانی شود این خطر دو برابر می شود که آن هم احتمالا به علت بیماری های زمینه ای همراه است. همچنین تشنج ساده تاثیری در اختلالات رفتاری، آموزشی و عملکرد یا توانایی های بیمار ندارد. ۳۰ درصد افرادی که یک بار تب و تشنج را تجربه می کنند باز هم دچار حمله دیگر خواهند شد.

دو تا هفت درصد از کودکانی که دچار تب و تشنج می شوند در سال های بعدی دچار صرع یا تشنج بدون تب می شوند.

تشنجات (حرکات پرشی و انقباض‌های ماهیچه‌ای) بدون تب، در اثر عوامل و شرایط مختلفی ایجاد می‌شوند. صرع شناخته‌شده‌ترین علت آن است. صرع یک اختلال مغزی است که منجر به حملات مکرر می‌شود. چندین نوع صرع وجود دارد که با نوع حملات مشخص می‌شود. (بعضی از انواع صرع، تشنج ایجاد می‌کنند و بعضی دیگر نمی‌کنند. ولی تمام آنها حمله ایجاد می‌کنند.) علت صرع در اکثر موارد، مشخص نیست.

انواع تشنجات

انواع تشنجات

ـ علائم و نشانه‌ها
صرع باید توسط پزشک تشخیص داده شود. با این حال، با دیدن حمله‌های صرعی می‌توان حدس زد که کودک صرع دارد یا نه.
در صرع کودک سریعاً هوشیاری خود را از دست می‌دهد. بدن منقبض می‌شود و کودک ممکن است به زمین بیفتد.
انقباضات ماهیچه‌ای می‌توانند منجر به حرکات شدید پرشی یا حرکاتی مانند حالت دعوا و کتک‌کاری وحشیانه شود. کودک ممکن است کنترل ادرار و مدفوع خود را از دست بدهد. هنگامی‌که انقباضات پایان می‌یابد، کودک به خواب عمیقی فرو می‌رود و معمولاً هنگام بیداری گیج و خواب‌آلود است. گاهی قبل از شروع این نوع حملات، یک حالت اخطارکننده پدید می‌آید. که شامل خمیازه کشیدن، خواب‌آلودگی، سردرد و گزگز کردن در پاها و دو دست‌ها است.

حملات صرعی آنقدر با حملات تشنجی اصلی تفاوت دارند که اغلب به‌عنوان صرع تشخیص داده نمی‌شوند و حتی در بسیاری موارد به آنها توجه نمی‌شود. کودک فقط به فضا خیره می‌شود و ممکن است لرزش شدید پلک‌ها یا پلک زدن شدید وجود داشته باشد. کودکی که بیهوش نشده ممکن است خودش هم از این‌که حمله‌ای انجام گرفته است، بی‌خبر باشد. اگر تشخیص داده نشود، ممکن است با یک اختلال یادگیری، عدم توجه و کند ذهنی اشتباه شود.

در صرع کودک بیهوش نمی‌شود. ولی گاهی حرکات تکراری یا غیرعادی انجام می‌دهد و یا این‌که بی‌حرکت می‌نشیند.
در صرع کودک بیهوش نمی‌شود، ولی در دست‌ها و پاها احساس سوزش می‌کند. همچنین ممکن است بوهای بد احساس کند، یا حرف‌های غیرهوشمندانه بزند و هذیان بگوید.

ـ مراقبت خانگی
هرگاه کودک تشنج پیدا کرد، با پزشک خود تماس بگیرید. ولی البته باید کودک دچار تشنج را شدیداً محافظت کنید و مهم‌ترین این مراقبت‌ها جلوگیری از آسیب‌ رسیدن به کودک در مرحله اوج تشنجات است، هیچ‌گاه دست خود را به دهان بچه نبرید تا زبان را بگیرید (این کار را برای جلوگیری از بلعیده شدن زبان می‌کنند.) اگر تشخیص صرع داده شود، پزشک دستوراتی برای مراقبت از کودک در منزل خواهد داد. تا هنگامی‌که حملات کنترل نشده‌‌اند، کودک را از بالا رفتن از نردبان‌های بلند یا درختان بلند نهی کنید. به کودک اجازه ندهید که تنها شنا کند. اگر این موارد را رعایت کنید، کودک می‌تواند یک زندگی طبیعی را بدون کمترین تغییر در فعالیت‌هایش داشته باشد.

ـ موارد احتیاط
اگر کودک خود را بیهوش یافتید، فکر نکنید که حتماً علت آن افتادن بوده است. این احتمال را در نظر بگیرید که صرع باعث افتادن و بیهوش شدن شده است.

ـ درمان پزشکی
پزشک، معاینات بالینی و عصبی انجام خواهد داد. همچنین یک سلسله دستور آزمایش و تست‌‌های تشخیصی را خواهد داد. تعدادی دارو وجود دارند که از بروز حملات جلوگیری می‌کنند. پزشک دستور آزمایش خون خواهد داد، تا مقدار و نوع داروی مورد استفاده تعیین شود. در موارد پیچیده، پزشک شما را نزد متخصص اعصاب و روان خواهد فرستاد.

نشریه اینترنتی زندگی کودکان


پاسخ دهید