پوسیدگی های دندانی زودرس در دوران کودکی

پوسیدگی های دندانی زودرس در دوران کودکی

یکی از مشکلات شایع در دندان پزشکی کودکان، پوسیدگی های زودرس دندان های شیری است. این مشکل  که با نام علمی Early Childhood Caries نامیده می شود، با ایجاد پوسیدگی در دندان های شیری سبب تخریب ساختار و درد دندانی می گردد که تبعاتی  چون مشکلات تغذیه و ظاهر نا زیبا را برای کودک در پی دارد.

پوسیدگی های دندان در دوران کودک

پوسیدگی های دندان در دوران کودک

از آنجا که این مشکل در سنین خیلی پایین شروع می شود، درمان این پوسیدگی ها هم برای بیمار و هم برای دندان پزشک یک معضل محسوب می گردد. این در حالی است که تنها با رعایت نکاتی ساده می توان از بروز چنین مشکلی  جلوگیری کرد.

پوسیدگی های دندانی زودرس دوران کودکی چیست؟
این پوسیدگی ها، نوع خاصی از پوسیدگی های دندانی شدید هستند که نوزادان و کودکان خردسال را درگیر می کنند و پیشرفت سریعی دارند. طبق تعریف آکادمی دندان پزشکی کودکان آمریکا، حضور بیش از یک سطح دندانی پوسیده (ضایعه حفره دار یا بدون حفره)، ترمیم شده یا از دست رفته (دراثرپوسیدگی ) درهر کدام از دندان های شیری در یک کودک زیر ۶ سال، پوسیدگی های زودرس دوران کودکی نامیده می شود.

علل ایجاد پوسیدگی های دندانی زودرس دوران کودکی چیست؟

بر خلاف تصور بسیاری از والدین، قطره آهن در ایجاد این پوسیدگی ها هیچ نقشی ندارد، بلکه فقط سبب تغییر رنگ دندان های پوسیده می گردد. مهمترین علل ایجاد این پوسیدگی ها، شامل موارد زیر است:
الف. تمیز نکردن دهان کودک توسط والدین از زمان رویش اولین دندان های شیری.
ب. الگوی تغذیه ای نا مناسب شامل:
۱) استفاده از شیشه حاوی شیر یا سایر نوشیدنی های شیرین بعنوان پستانک، جهت آرام کردن و کمک به خوابیدن کودک.
۲) خوردن مکرر شیراز شیشه در طول شب، مطابق میل کودک.
ج. کاهش جریان بزاق حین خواب.
د. وجود پوسیدگی های متعدد درمان نشده در دهان پدر و مادر کودک.
ه. عدم مراجعه والدین به دندانپزشک برای معاینه کودک و کسب اطلاعات  صحیح و انجام اقدامات پیشگیرانه از زمان رویش اولین دندان های شیری.
و. مصرف مکرر میان وعده های پوسیدگی زا در طول روز توسط کودک.
این عوامل، محیط مناسبی را برای فعالیت میکروب های پوسیدگی زا در دهان کودک فراهم میکنند که با تولید بعضی اسیدها، سبب پوسیدگی دندان های می شوند.

پوسیدگی های دندان در دوران کودک

پوسیدگی های دندان در دوران کودک

پوسیدگی دندان‌ها باعث افزایش میزان میکروب‌های دهان و بزاق می‌شود و در نتیجه با رویش دندان‌ها در چنین محیطی احتمال پوسیدگی دندان‌های دائمی نیز افزایش می‌یابد. علاوه بر این وجود دندان‌های شیری برای رویش مرتب دندان‌های دائمی ضروری است. کشیدن زودتر از موقع دندان‌های شیری باعث از دست رفتن فضای دندان‌های دائمی و رویش نا مرتب آنها و نیاز کودک به درمان‌های طولانی و پر هزینه ارتودنسی می‌شود.

مراقبت از دندان‌های کودک را باید از دوران بارداری مادر آغاز کرد. کودکانی که از مادرانی با پوسیدگی‌های دندانی متعدد متولد می‌شوند به پوسیدگی‌های بیشتری در مراحل بعدی زندگی خود مبتلا می‌شوند. همچنین میکروب‌های پوسیدگی زا برای اولین بار معمولا از طریق استفاده از قاشق یا شیشه شیر از دهان مادر به کودک منتقل می‌شوند. بعد از تولد کودک باید بعد از هر بار تغذیه با شیر مادر، لثه و دندان‌ها را با یک گاز یا پارچه خیس تمیز کرد. همچنین بعد از رویش دندان‌ها باید تا حد امکان از تغذیه نوزاد در حین خواب با شیر پرهیز کرد.

ملاقات‌های منظم دندان پزشکی از ابتدای رویش دندان‌های شیری کودک ضروری است. با رویش اولین دندان دائمی یعنی دندان آسیای اول یا دندان ۶، حتی باید مراقبت بیشتری از دندان‌ها صورت گیرد. این دندان بلافاصله بعد از آخرین دندان شیری و در سن حدود شش سالگی رویش می‌یابد و بیشترین احتمال ابتلا به پوسیدگی را دارد.

از مواردی که برای پیشگیری از پوسیدگی برای این دندان انجام می‌گیرد فیشور سیلانت می‌باشد. در این روش با یک لایه نازک از مواد همرنگ دندان شیارهای عمیق سطح دندان پوشانده می‌شود و در نتیجه از تکثیر باکتری‌های پوسیدگی‌زا در شیار‌های دندان جلوگیری می‌کند. از روش‌های دیگر پیشگیری از پوسیدگی فلوراید درمانی می‌باشد.

نشریه اینترنتی زندگی کودکان


پاسخ دهید