سرگذشت گالیله – قسمت اول

سرگذشت گالیله – قسمت اول

گالیله زمانی اعلام کرد « زمین به دور خورشید می چرخد و نه خورشید به دور زمین » که دادگاه های تفتیش عقاید کلیسای کاتولیک در اوج قدرت خود بودند . « ارسطو » ( Aristot ) ، دانشمند رسمی کلیسا اعلام شده بود و هر گونه بحث و تدریس و تبلیغ دیدگاهها و عقاید « کپرنیک » ( Nicolas Copernic ) اکیداً ممنوع بود . . . گالیله خود را پیرو مکتب کپرنیک اعلام می کند و نظریات ارسطو را زیر سوال می برد !

در این قسمت ، زندگی این دانشمند بزرگ را از تولد تا زمان شروع درگیری های وی با دادگاه تفتیش عقاید کلیسای کاتولیک دنبال خواهیم کرد ؛ و در قسمت دوم به درگیری های وی با دادگاه تفتیش عقاید تا زمان مرگ وی ، و ماجراهای بعد از آن خواهیم پرداخت . برای مطالعه قسمت دوم روی عنوان زیر کلیک کنید :

سرگذشت گالیله – قسمت دوم

گالیله

گالیله

« گالیلئو گالیلئی » ( Galileo Galilei ) در سال ۱۵۶۴ میلادی در شهر « پیز » ( Pise ) ایتالیا به دنیا آمد . پدر وی « وینچنزو گالیلئی » ( Vincenzo Galilei ) و مادرش « جولیا آماناتی » ( Giulia Ammannati )بود و گالیله اولین فرزند از هفت فرزندشان بود . وی از کودکی کهارت بسیاری از خود نشان می داد . او عادت داشت هر ماشینی را که می دید ماکت آن را می ساخت . تا سن ۱۰ سالگی ، تربیت و آموزش گالیله را پدر و مادرش بر عهده داشتند ؛ در این هنگام آنها به شهر « فلورانس » ( Florence ) نقل مکان کردند و گالیله را به مدت دو سال به کشیشی به نام « جاکوپو بورگینی » ( Jacopo Borghini ) که در همسایگی آنها زندگی می کرد سپردند .

محل تولد گالیله

محل تولد گالیله

پدر گالیله بیماری چشمان وی را بهانه کرده و او را به فلورانس نزد خودش آورد ؛ آقای گالیلئی که نظریه پرداز در زمینه موسیقی بود ، به شدت مایل بود که گالیله وارد شغل طبابت شود چون شغل پر درآمدی بود . به همین خاطر ، گالیله جوان را جهت تحصیل در این رشته به دانشگاه پیز فرستاد ولی او قبل از اتمام تحصیلات ، و حتی گرفتن دیپلم به فلورانس بازگشت . « اوستیللو ریچی » ( Ostillo Ricci ) استاد نقاشی گالیله موفق شد توجه وی را به طرف ریاضیات جلب کند به طوری که او شیفته ریاضیات شد ؛ در آن زمان ، ریاضیات ، مواد دیگری را نیز شامل می شد از جمله فیزیک و نجوم .

دست نوشته گالیله

دست نوشته گالیله

در سال ۱۵۹۱ پدر گالیله از دنیا رفت و رفع احتیاجات خانواده بر دوش وی افتاد ؛ باید جهیزیه یکی از خواهرانش ( ۱۰ برابر حقوق دریافتی اش ) را تهیه می کرد ؛ باید تا پایان عمر به یکی از برادرانش « میکل آنیولو گالیلئی » ( Michelagnolo Galilei ) کمک مالی می کرد ؛ و بالاخره باید عدم تعادل روحی روزافزون مادرش را تحمل می کرد . به قدری مقروض بود که مطمئین بود اگر به فلورانس برگردد بلافاصله روانه زندان خواهد شد . . . کمر گالیله زیر بار همه این مسئولیت ها واقعاً خم شده بود و درآمدش کفاف این هزینه ها را نمی داد ! در سال ۱۵۹۲ به تدریس در دانشگاه « پادو » ( Padoue ) پرداخت و ۱۸ سال به این کار ادامه داد . شهرت کلاسهای مکانیک گالیله از مرزهای جمهوری ونیز هم گذشته بود به طوری که در سال ۱۶۳۴ پدر روحانی « مرسن » ( Mersenne ) ، کتاب « مکانیک های گالیله » را در پاریس منتشر کرد . این شغل جدید با وساطت کاردینال « دل مونته » ( Del Monte ) نصیب او شده بود ؛ در اینجا حقوق بهتری دریافت می کرد و منزلی نیز در اختیار وی قرار گرفته بود که قسمتی از آن را به دانشجویان اجاره داده بود و به بعضی از آنها درس خصوصی هم می داد . گالیله اصلاً مدید مالی خوبی نبود و فقط با ساختن و فروختن ابزار و وسایل ناوبری ، و کمکهای مالی حامیان و دوستانش بود که می توانست امور مالی زندگی اش را داره کند . او با زنی از طبقه پایین به نام « مارینا گامبا » ( Marina Gamba ) آشنا شد و اولین فرزند از شش فرزندشان در سال ۱۶۰۰ به دنیا آمد .

دانشگاه پادو

دانشگاه پادو

شهر پادو که جزو جمهوری قدرتمند ونیز محسوب می شد صنعتگران فراوانی در زمینه فلز و چوب ، و متخصصین فروانی در رشته ریخته گری و درودگری داشت و به خاطر کیفیت صنعت شیشه گری اش معروف بود . همه اینها ، امکانات وسیعی را در اختیار گالیله قرار می داد . گالیله در اینجا ، آزادی ابراز عقیده بیشتری داشت زیرا دادگاه تفتیش عقاید ، قدرت چندانی در ونیز نداشت .

گالیله

گالیله

حدود سال ۱۵۹۷ گالیله به موضوع سقوط اجسام علاقه مند می شود . طبق روایات ، او از بالای برج « پیز » اجسامی در اندازه های مختلف را به پایین انداخت و بدینوسیله ثابت کرد که همه آنها با سرعتی برابر به پایین می افتند ، چیزی که کاملاً مخالف نظریه ارسطو فیلسوف و دانشمند یونانی بود . بعضی ها معتقدند که گالیله برای دیدن این آزمایش همه استادان دانشگاه را گرد آورده بود ؛ اگر این که گالیله آزمایشاتی را در برج پیز انجام داده واقعیت داشته باشد ، در مقابل انجام آن با چنین تشریفاتی ، در ذهن نمی گنجد . در دانشگاهی که به شدت پیرو و وابسته طبقه بندی اجتماعی آن زمان بود ، به نظر بعید می رسد که همکاران گالیله دعوت یکی از کم درآمدترین پروفسورهای خود را برای مشاهده یک آزمایش بی اهمیت قبول کرده باشند ؛ در آن زمان ، مدتها بود که همه می دانستند ارسطو اشتباه کرده بود ، در نتیجه ، انجام این آزمایش ، هیچ لزومی نداشت ! خلاصه اینکه این موضوع شدیداً مورد تردید است و احتمال می رود که زائیده تخیلات اولین کسی که زندگی نامه گالیله را به رشته تحریر در آورد یعنی « وینچنزو ویویانی » ( Vincenzo Viviani ) باشد !

آزمایش سقوط اجسام توسط گالیله

آزمایش سقوط اجسام توسط گالیله

در سال ۱۶۰۲ گالیله مجدداً تحقیقاتش را در مورد سقوط اجسام از سر گرفت و پس از تجربیات موفقی که در این زمینه داشت ، باید اذعان کرد که افتخار تدوین قانون ریاضی سقوط اجسام به وی تعلق دارد . در سال ۱۶۰۶ گالیله و دو نفر از دوستانش دجار یک بیماری عفونی شده و به شدت مریض می شوند ؛ از این بیماری فقط گالیله جان سالم بدر می برد . در سال ۱۶۰۹ زندگی گالیله دچار تحول بزرگی شد ؛ اوبه وجود « عینک » که توسط یک هلندی به نام « هانس لیپرشی » ( Hans Lippershey ) اختراع شده بود پی برد ، ولی در آن زمان از آن بیشتر به عنوان اسباب بازی استفاده می شد تا اینکه وسیله ای برای بهتر دیدن . گالیله بلافاصله نمونه ای از آن را برای عرضه به بازار ساخت .

یکی از تلسکوپ های ساخت دست گالیله

یکی از تلسکوپ های ساخت دست گالیله

هوش و تخصص حرفه ای او به وی اجازه داد تا خیلی سریع آن وسیله را کامل تر کند . در اندک زمانی او عینکی ساخت که درست است که تصویر را به هم می ریخت ولی لااقل آن را ۳۰ برابر بزرگتر می کرد . ۲۱ اوت ۱۶۰۹ گالیله دومین دوربین خود را که به دوربین هلندی نزدیک تر بود ساخت . این دوربین برای رصد دریایی و شبانه مناسب بود و تصویر را ۸ تا ۹ برابر بزرگتر می کرد . گالیله آن را به مجلس سنای ونیز معرفی و طرز کار آن را نیز به نمایش گذاشت . وی دوربین و امتیاز آن را به جمهوری ونیز که بیشتر به کاربرد ********ی آن علاقه داشت اهدا کرد . گالیله از قوانین فیزیکی و اصول مربوط به دور بین ها اطلاع زیادی نداشت و به همین دلیل از تعداد ۶۰ دوربینی که ساخت فقط چند تایی قابل استفاده بودند ! حتی نمایش طرز کار یکی از دوربین هایش در آوریل ۱۶۱۰ در « بولوین » ( Bologne ) به یک فاجعه تبدیل شد !

گالیله و نمایندگان شهر ونیز

گالیله و نمایندگان شهر ونیز

در هر صورت گالیله با نصب عدسی هایی که ساخته بود ، در انتهای استوانه های چوبی یا مقوایی موفق به مطالعه کره ماه ، لکه های خورشیدی ، و سیارات و قمرهای آنها شد . ( تعدادی از این دوربین ها امروزه در موزه گالیله در شهر فلورانس در معرض دید عموم قرار دارد . )

گالیله و یکی از تلسکوپ هایش

گالیله و یکی از تلسکوپ هایش

این اختراع ، زندگی گالیله را دچار تحول بزرگی کرد زیرا از یک فیزیکدان به یک منجم و ستاره شناس تبدیل شده بود . وی موفق به کشف این موضوع شد که کهکشان راه شیری از ستاره های بیشماری تشکیل شده است که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند ؛ که پستی و بلندی هایی بر روی سطح کره ماه وجود دارد .

ترسیو ناهمواری های سطح کره ماه توسط گالیله

ترسیم ناهمواری های سطح کره ماه توسط گالیله

و مهم تر از همه ، چهار جسم کوچک را می بیند که به دور سیاره مشتری می چرخند ( چهار قمر مشتری ) .

سیاره مشتری و قمرهایش

سیاره مستری و قمرهایش

گالیله برای نشان دادن وفاداری به حامی جدیدش « کنت دو مدیسی دوم » ( Come II de Medicis ) ، آنها را سیارات « مدیسی » می نامد ؛ در مقابل ، کنت دو مدیسی ، گالیله را فیلسوف و ریاضی دان شخصی خود می نامد .

کنت دو مدیسی دوم

کنت دو مدیسی دوم

کمی بعد لکه های سطح خورشید را کشف می کند و بدینوسیله ثابت می کند که خورشید هم مانند کره زمین دارای نواقصی است .

لکه های سطح خورشید

لکه های سطح خورشید

این کشفیات مانند ******** در محافل پیروان ارسطو صدا کرد . این کشفیات دنباله دار ، باعث ناراحتی کلیسای کاتولیک که ارسطو را دانشمند رسمی خود می دانست ، شده بود .

کپرنیک

کپرنیک

از آن گذشته ، گالیله که علناً خود را پیرو کپرنیک اعلام می کند ، با شور و حرارت زیادی در مباحثات علمی شرکت کرده ، و با بی احتیاطی ، در مسائل مذهبی نیز دخالت و اظهار نظر می کند !

عناوین اصلی :     ( Biographie de Galilee ) و ( Galilee – savant )

منابع :    ( www.futura-sciences.com ) و ( fr.wikipedia.org )

نشریه اینترنتی زندگی کودکان

 


پاسخ دهید